Annemie Charlier


Notice: Undefined offset: 1 in /home/annemiec/public_html/templates/annemiecharlier3/library/Artx/Content/SingleArticle.php on line 95

Notice: Undefined offset: 1 in /home/annemiec/public_html/templates/annemiecharlier3/library/Artx/Content/Item.php on line 68

Vandaag weer heel de dag voor de verkiezingen gewerkt. Nu de borden de tuin uit zijn, volgt het schrijfwerk. De brieven zijn gearriveerd en moeten nu onder omslag. Elke kandidaat krijgt er zo'n 500 om naar bekenden en sympathisanten te versturen. Daarin kan hij of zij zijn persoonlijke kaart meesturen om zich aan de kiezer voor te stellen, in de hoop op een voorkeurstem extra. Een tijdrovend werkje en 't heeft zo iets van gevangeniswerk, verstand op nul en vouwen...  maar 't moet gedaan worden.

Vandaag in de nieuwsberichten was een 'geheime' peiling het onderwerp van de dag. N-VA zou 26% halen en de grootste partij worden. CD&V zakt onder 20% en de resterende partijen blijven ver achterop hinken.  Hallucinant deze peiling en ongeloofwaardig. Dat we de wind in de zeilen hebben, voelen we al heel de campagne. Gisteren kwam nog iemand zelf een bord vragen voor in de tuin. Dat hebben we nog nooit meegemaakt. Meestal moet je vragen, soms was het smeken, om een bord te mogen zetten. Nu komen dagelijks vele e-postberichten binnen met de vraag naar affiches en borden. 

En zeggen dat het Vlaams-nationalisme dood verklaard werd in 2001, bij de splitsing van de VU. Het Vlaams-nationalisme was achterom kijken, geen voeling hebben met de toekomst. Mensen die meer in het verleden leefden dan in het heden, kozen voor N-VA. De toekomstgroep, later SPIRIT, dié hadden de toekomst in handen, die hadden begrepen wat Vlaanderen werkelijk wou. Vandaag schiet van de hele toekomstgroep niets meer over. De parlementsleden van toen zijn verspreid over VLD, SPa en Groen!. Ze hebben het moeilijk om hun plaats te krijgen en hun ideeën te verkopen en zich staande te houden. Met een beetje leedvermaak bekijk ik hun politieke uitspaken van toen en van vandaag. Dankzij mensen als Geert Bourgeois, Frieda Brepoels en Bart De Wever, mensen die in het Vlaams-nationalisme geloofden, heeft de Vlaming opnieuw een stem op het politiek toneel. Een ja, 26% hoeft voor mij niet, maar de zekerheid dat vele Vlamingen denken zoals wij, doet deugd.

De campagne verloopt ondertussen vlot. De borden zijn gezet, het persoonlijk materiaal is bij de kandidaten. Brieven worden geschreven, volgende week lopen we op de markten om onze boodschap uit te dragen. Klinkt zoals in de bijbel, maar 't heeft er wel iets van. De apostelen moeten zich ook zo gevoeld hbben, eerst weggelachen en naargelang hun aantal steeg, zich zekerder voelen.

Morgen opnieuw een dag van hard werken en organiseren. De  13de worden de stemmen geteld. Daar gaat het om. Daarna zien we wel weer.